Unilibrary. Oliy ta'lim muassasalarining yagona elektron kutubxona axborot tizimi.

Тақдир чархпалаги. Султон Жалолиддин Мангуберди Гуржистон савашида

Ёзувчи Нур Аҳмад томонидан ўзбек тилига ўгирилган "Тақдир чархпалаги" романи, йигирманчи аср гуржи адабиёти намоёндаларидан бири Григол Абашидзе қаламига мансуб бўлиб, Гуржистоннинг қонли ўтмишидан ҳикоя қилувчи машҳур трилогиясининг бир қисмидир. Бу асар Гуржистон тарихидаги энг фожиали даврни - Чингизхон билан савашларда гоҳ енгиб, гоҳ енгилиб, боболарининг буюк салтанатини қайта тикламоқ орзусида ёнган Хоразмшоҳ Жалолиддин Мангубердининг гуржи ерларини босиб оилши тарихидан ҳикоя қилади.

MAH зебоям

Ба оина нигаҳ карда дилам сиёҳ мешавад: чашмони майда-майдаи фурӯрафта, мӯйҳои малларанг, бинии хурди базеб ва лабони ғафсамро мебинаму дилам таҳ мекашад: Худоё, ин қадар маро бенур офаридай! Ман чӣ гуноҳ кардам?! Хоҳарам Дилафрӯз бошад, баръакси ман аст, вай абрӯвони ҳилоливу чашмони шаҳло дорад. Рухсорааш беҷирму мусаффост. Ба бинии зебою мижгони дароз-дарозаш бо ҳасад менигарам. Вале зуд аз тамошояш дилгир мешавам, бо баҳонае аз мӯи сиёҳи нафисаш дошта мекашам. Вай хонаро ба сараш мебардорад.

ЛОЛАҲОИ ДАСТИ МАН

Як зочаи напа-нав, Куртааш ранги алав, Як зочаи мӯдароз, Як зочаи пури ноз. Дугонаҷон, дугона, Рахшонаи чонона, Биё, бидеҳ зочаро, Зочаи балочаро. Шӯем дасту рӯяшро, Шона занем мӯяшро. Аз барои ив зоча, Над холаву ду- оча.

РУЗИ САФЕД

Ҷаҳону зиндагонӣ бо ту зебад, Суруру шодмонӣ бо ту зебад. Ҷавонӣ кун, ҷавонӣ кун, ки имруз Хушиҳои ҷавонӣ бо ту зебад. Қарздорем аз осмону замин, Аз ҳама ҳар чӣ ҳаст дар дуньё- Аз Ватан қарздори ҷонбозӣ, Аз замон қарздори хидматҳо,

Офтобборон

Шеъри Лоик монанди замин саховатманд аст. Ба хонанда зебой, чавонй, ишк меоварад. Мутолиаи шеърxои нн кмтоб касро рухбаланду хирадманд мегардонад.

Девони замон

Дар ин китоб беҳтарин шеъру ғазал, рубоиву дубайтй ва суруду таронаҳои яке аз симоҳои барҷастаи адабиёти муосири тоҷик, Шоири халқии Тоҷикистон, дорандаи Ҷоизаи давлатии ба номи Рӯдакӣ устод Лоик Шералй гирд омадаанд. «Девони замон» тӯҳфаи бебаҳоест барои ҳаводорони шеъри ноби тоҷикӣ ба муносибати 70-солагии зодрӯзи шоир.

Хонан чашм

384 сах, Маҷмўан «Хонаи чашму аз бобҳон «Рӯ ба рӯ бо дил». «Сипоснома», «Сад ғазал», «Резаборон», «Дастагули тарона» ва тарҷумаҳо иборат аст. Чӣ хуб аст, ки шоир завки худ ва завқи хонандаро дар хонаи чашм ҷой додааст. Дар ин китоб эҳсосоти саршори шоири ошиқ гўё ва шево ифода ёфтааст.

КУЛЛИЁТИ ФОРСӣ

Муҳамад Иқболи Лоҳурӣ аз зумраи шоъирони раддаи аввали адабиёти оламгири форсӣ аст, ки бо истеъдоди фитрӣ ва эъҷози сухани хеш шеъри Аҷамро нафаси тоза бахшида, забони форсии дариро дар сарзамини Ҳинду Покистон аз сари нав зинда гардонид ва ба мусалмонон ва умуман ба мардуми ситамдидаи ҷаҳон паёми озодиро расонид ва ба василаи ин корномаи бузург номи хешро дар ҷаридаи олам ҷовидон сабт намуд. Ин китоб осори комили форсии ўро дарбар гирифта, барои ҳаводорони назми оламгири мутафаккири бузурги исломӣ чун барги сабз пешкаш мегардад.Умед дорем, ки аз ҷониби хонандагони гиромӣ бо дилгармӣ пазируфта мешавад.

КУЛЛИЁТ ҶИЛДИ 1

Аз замони нашри аввали «Куллиёт»-и устоди зиндаёд Лоиқи Шералӣ (Хуҷанд, 2001) ҳашт сол сипарӣ шуд. Дар ин миён нашри дуюми он дар Теҳрон (1383) ба алифбои форсӣ анҷом ёфт. Ҳоло нашри сеюм низ дар дасти хонандагон ва алоқамандон қарор дорад. Дар нашри феълӣ шеърҳо дар таҳрири ниҳоии му

Калила ва Димна кисми I

«Калила ва Димна» яке аз асарҳои беҳтарини адабиёти классикӣ ба шумор меравад ва ҳикоёту масалҳои рангниро аз ҳаёти паррандагон ва чарандагон дар бар мегирад.

ГУЛДАСТАИ FA3AЛ

Дар ин мачмуа газалхои дилнишини шоири хушгуфтор Камоли Хучандй гирд оварда шудааст. Асрхост, ки газалхои у ба дили инсонхо шуълаи ишку умедро ворид мекунад. Ин мачмуа барои муаллимони адабиёт, донишомузону донишчуён ва хаводорони осори адабй рах,намои манфиатбахш хохдц гашт. Мархабо, ба чаманистони ишку уммедхо.

KАДРАМОНИ ХАЛKИ ТОНИК ТЕМУРМАЛИК

Ин ду очерки таърихй х;аёт ва фаъолияти ду марди бузурги гузаштаи халцамон — Темурмалик ва Муцаннаъро, ки бар зидди ач,набиён мубориза бурда, к;урбон шудаанд, дар бар мегиранд.

СУРУДҲОИ МАРОСИМИ ТУИ ТОЧИКОН

Дар рисола сурудхои жаросими туй, адокая онхо бо ин маросими кадиий ва мўҳташами зали таҳлил ва тасниф шуда, мавкеи бисьёр анъанаҳон таърихй, миллй ва маҳаллаи мардуми точик муайян гардидаанд Таснифоти мукаммали сурудхои тўй дар хашт гуруч хабари, тайёра, чудий ва фирок, тантанава, табрика. тавсифи, ракся, аз дау хат мувофики доиран пати шор, мазмун, тоже иченной на кнати базияшон тах дил ёфтаанд

Хари сухангу

Рузе марде харашро барои фурухтан ба бозор бурд. У ба мардум гуфт: «Хари ман хуб кор мекунад ва хам гап мезанад» Нонво инро шуниду хандид ва ба пеши мард омаду гуфт.

ЁДДОВІТХО қисми III

Хавлии Латифчон-махдум дар гузари Чорхароси Бухоро буд, ки дар байни мадрасаи Говкушон ва гузари Розиён вокеъ аст. Дар кисми беруяии ин хавлй як хонаи калон ру ба боло (ба тимол) бино ёфта буд. Ин хона ёздахболори дахлезу мадондор буд, ки мехмонхона ба шумор рафта, чои истикомати асосии сохиби хавлй Латифчон-махдум хам хамин хона буд. Дахлези ин хона чои нигохдории асбоб ва лавозими дастархон буда, мадонаш асосан китобхона ба шумор мерафт.

Чӣ тавр ташвишу ҳаяҷонро пушти сар кунем то ҳаётамоноромушодгузарад?

Ягон муболига намешавад, агар бигўем: касе ин китобро бихонад аз ҳамагунаташвишуизтироб раҳомеёбад, ҳаёташ ба назму тартиб меояд ва ў, пурра имкон дорад, ролу мавкеашро дар ҷомеа мустаҳкамнамояд, обрўву эыпибор пайдо кунад. Боз, ин китоб шахсро орому мулоим месозад, зиндагиро барои ў ширину осон мекунад ва ў ба дигарон халал нарасонида, балки нафъ бахишда, умр ба сар хоҳад бурд. Ин китоб муҳаббатроафзун, меҳрубониро фаровон ва садоқатуинсондўстиро тақвиятмебахшад, бухлуҳасадвагазабунафратроберунмеронад.