Китоб Ўзбекистоннинг (хусусан, Жанубий Ҳисор, Бойсун ва Сурхондарё воҳасининг) баланд тоғли ва тоғолди ҳудудларидаги анъанавий халқ меъморчилиги ҳамда уй-жой қурилиши маданиятига бағишланган. Муаллиф тоғ қияликларида жойлашган (Авлод, Сариосиё, Пассурхи, Мачай, Дарбанд каби) қадимий тоғ қишлоқларининг ўзига хос шаҳарсозлик тузилишини ўрганади. Рельефнинг 30–35 градуслик қияликларида уйларнинг қаватма-қават, зинапоя шаклида қурилиши ва бу орқали ҳосил бўлган «кўп қаватли» яхлит меъморий мажмуалар таҳлил қилинади. Китобда тоғ аҳолисининг уй-жой қуришда маҳаллий хомашёлардан (тош, лой, қамиш, маҳаллий ёғочлар) оқилона фойдаланиши, ички интерьер ва ҳовли тузилиши, ерга тўшаладиган чий, бордон (қамиш тўшама) ёки кигизларнинг қўлланилиши каби этнографик деталлар ёритилган. Шунингдек, халқ усталари - «тоғ меъморлари»нинг табиат билан уйғунликда иморат барпо этиш сирлари, қурилиш анъаналари ва уларнинг асрлар давомида шаклланган қоидалари баён этилган. Кенг китобхонлар оммаси, архитекторлар, тарихчилар, этнографлар ҳамда Марказий Осиё халқларининг моддий маданияти билан қизиқувчилар учун муҳим манба ҳисобланади.