Табиатни муҳофаза қилиш фан-техника юксак тараққий этган ха ғоят кескин вазифага айланиб қолди. Узбекисточ зирги даврда табиатни муҳофаза қилиш жамиятининг президиуми ҳам ўз Мура. жаатида бу ҳақда алоҳида тўхталади: «Жамиятнинг табиат билан инсоннинг хўжалик муносабатларида уйғунликни фаолияти натижасида табиатга етказилган зарарнинг ўрнини қоплаш учун кўп иш қилинмоқда, аммо бу ҳали етарли эмас». тиклаш учун Табиатни асраш муаммосининг моҳияти шундаки, атроф муҳит энг аввало инсон учун қўриқланиши керак. Чунки, сув, ҳаво, ер, қуёш бўлмаса, жамики тирик жонзотларнинг ҳаёт кечира олмаслиги маълум. Биз табиатнинг ҳар қарич ерини, булоқларини, бутун нозу неъматини эъзозлашимиз керак. «... Табиат устидан қилинган ғалабаларимиздан ортиқ талтайиб кетмайлик. Бундай ҳар бир ғалаба учун у биздан ўч олади. Дуруст, бу ғалабалардан ҳар биттаси ўз навбатида биз мўлжаллаган нази-жани беради, лекин иккинчи, учинчи навбатларда бутунлай бошқа, кутилмаган, кўп вақтда биринчисининг аҳамиятини йўқотадиган на-тижаларини беради». Ф. Энгельснинг бу қадрли сўзларини ҳар с миз ёддан чиқармаслигимиз зарур. Чунки, табиатга пухта ўйловас дан бўлган муносабатнинг жабру жафосини биргина Орол дерези нинг қуриб, оқибатда атроф муҳитга, одамларга кўрсатаетган ин хали ҳам қўлимизда имконият