Маънонинг шаклий-моддий ифодаланиши, лисоний бирликдаги турфа зиддият ва шаклдаги маънонинг ўзгариши, тараққиёти бениҳоя мураккаб жараён бўлиб, тил- дай сирли оламнинг табиий такомилини таъминлайдиган бу зарурий жараёнларнинг қонуниятларини инкишоф этиш тил илмидаги азалий ва абадий вазифалардандир. Китобда сўз маъно тараққиётида ҳаракатлантирувчи куч сифатида намоён бўладиган зиддият ва бу зиддиятнинг ёрқин кўриниши бўлмиш знантиосемия ҳодисаси тадқиқ этилган. Китобнинг иккинчи қисмидаги луғатда ўзбек тилидаги 300 дан ортиқ сўз ва ибораларнинг знантиосемик маънолари аниқ мисоллар асосида тавсифланган. Бу лугат замонавий пексикографиядаги илк ишлардандир. Китобдан филология йўналишидаги тадқиқотчилар, бакалавриат ва магистратура талабалари, она тили ва адабиёт ўқитувчилари, умуман, сўз оламининг синоатлари билан астойдил қизиқувчи, тил тараққиёти қонуниятларига бефарқ бўлмаган барча кишилар фойдаланишлари мумкин.