Сўнгги эллик йил давомида мазкур мавзуни ўрганиш соҳасида Европа ва Шарқ олимлари томонидан катта ишлар қилинди. Аммо, афсуски, айрим олимлар тасвирий санъат, хаттотлик ёки бадиий қўлёзмалар устида тадқи қот олиб борар эканлар, кўпинча, ўз мамлакатида топиш мумкин бўлган ёки айрим фондлардангина олинган ма териаллар билан чегараланганлар. Аксар олимлар ўз тадқиқот доираларига фақат машҳур санъаткорларнинг асарларини жалб қилиб, давр стилининг тавсифида аҳа мияти кам бўлмаган иккинчи даражали усталарнинг ишини четда қолдирар эдилар.