Jahonning to‘rt qadim sivilizatsiyalaridan biri bo'lgan qadimgi Xitoyda 7 eng qadimgi davrlarda (Xan va Tang sulolalaridan oldin) son-sanoqsiz donishmandlar va donolar yetishib chiqdi. Ular chordana qurib haqiqatni muhokama qilishgan, hayot haqida mulohaza yuritganlar, insonning jamiyat, tabiat, olam bilan bo'lgan munosabatlari haqida teran fikr yuritganlar. Ular aslzoda-hokimiyat egalaridan hayiqmagan, muhtojlikdan qo'rqishmagan, kulbalarda faqirona hayot kechirib, olam haqida mulohaza yuritganlar, o‘sha davrda turib o'tmish va bugunni o‘ylaganlar, el-u yurt barqarorligi intilganlar, xalq baxt-saodati uchun harakat qilishgan. Imperator saroylarida o‘z mulohazalarini izhor etdilar, kitoblar bitib o‘z g'oyalarini ifoda qildilar, shogirdlari va eshigiga bosh urib kelganlar ularning hikmatlari mohiyatini ommaga yetkazdilar, hanuzgacha xitoyliklarning tafakkur va faoliyat tarziga ta’sir etib kelmoqda.